Attentie van de toiletjuffrouw

Een attente toiletjuffrouw

Je zou denken als je al een openbaar toilet binnenstapt – wat echt een uiterste noodsituatie is bij mij – dat het geen feest wordt.

Je start met een gesloten poort die pas open gaat op het moment dat je er geld ingooit. Een zeer ‘warm’ welkom dus… Maar daarvoor in ruil zit er wel een toiletjuffrouw die keihard werkt zodat jij op een blinkend schoon toilet zit! Gezien de aanwezige toiletjuffrouw verwacht je dan ook dat het niet-vriendelijke-welkom gecompenseerd wordt op het moment dat je de openbare toilet binnenstapt. Blij dat je er bent en met een enthousiast onthaal zoals: “Goedemiddag mevrouw.. Welkom op dit toilet! Fijn dat u betaald en wat ontzettend leuk dat u van alle openbare toiletten precies de mijne uitkiest om te komen plassen!
…….zoiets!

Maar helaas, dit was slechts een droom.

In werkelijkheid hangt de toiletjuffrouw helemaal uitgeput – van het harde werken… – op een stoel, kijkt ze alsof ze in de 6e versnelling achteruit staat en zit in haar eigen bubbel *lees… muziek. Dus een enthousiaste “goedemiddag mevrouw…..” ebt al gauw weg want al zou ik voor haar gezicht zwaaien dan ziet ze me nog niet.

Het plassen ging goed, veel beter dan gedacht! Vooraf de angst dat dit de meest smerige toilet ever zou zijn, viel dus reuze mee. Fantastisch. Dan weet ik dat als ik volgende keer weer ontzettend nodig moet, dat ik niet-klantvriendelijk prima kan plassen. Dat is goed nieuws en aangezien een schoon toilet me veel waard is compenseert dit in een keer het geweldige en ontzettend ‘warme’ onthaal bij de entree. Top! Ik kon zelfs m’n tas ophangen aan een haakje.

Dan het handen wassen…
Voordat ik überhaupt al heb kunnen kijken of ze lekkere zeep hebben stuit ik op een handgeschreven brief, geplakt op het apparaat waar de papieren doekjes uit komen. Het is een brief wat voor de slechtzienden goed leesbaar geschreven is – je weet natuurlijk nooit wie er openbaar op je toilet komt – en wat op allebei de apparaten geplakt zit. (Mocht je 50 cm verderop deze brief over het hoofd hebben gezien…)

Attentie van de toiletjuffrouw

Was ik net laaiend enthousiast over het openbare toilet geworden, ondanks een tegenvallende entree… krijg je van de toiletjuffrouw zo’n attente brief als afsluiter en dank voor het openbaar gebruiken van haar toilet.

Tsja…
Misschien toch nog eens overwegen of ik volgende keer weer ga?

Duits op m’n CV?

Wederom is het startpunt hetzelfde als afgelopen zomer… Dit keer geen Engels maar een Duits avontuur op het strand. Zoals ik al weleens eerder heb ontdekt, entertainment krijg je er gratis bij. Terwijl je lekker ligt, half wakker wordend van de beachboy die mijn oosterburen hun drankjes komt brengen… Ontstaat er een drukke discussie (over de drankjes). Dit wel te verstaan allemaal in het Duits maar zowaar, ik kan het volgen! Helemaal trots doe ik net of ik slaap maar ik lig ondertussen volledig op te gaan in hun discussies over wat er in welk drankje zit, hoe ze het gemaakt zouden kunnen hebben, dat het er zo leuk uitziet, dat ze zo goedkoop zijn en ga zo maar door. Alsof ik er middenin zit zo goed versta ik het!

Als ik stiekem een oog open doe om even te kijken hoe ze er exact uitzien denk ik: ‘ja’ de oosterburen! Van de pinacolada en de caipirinha (maar dan op z’n Duits uitgesproken… wat ik dus tweetalig verstond..) gaan we over naar de sfeer op het strand, de muziek, de mensen…….. om uiteindelijk te belanden bij de ‘petticoatzeit’..?
Een wonderlijke overgang al zeg ik het zelf.
Mmmm ik zal onderweg toch een stukje gemist hebben..? Dacht dat ik net zo lekker ging.
Gelukkig weet ik het een en ander van die tijd af dus ik zit er zo weer in. We gaan nog even door in die tijd om vervolgens weer een sprong te maken naar het thuisland. Dit alles nog steeds in het Duits maar ik kan elk woord nog verstaan dus ik ga nog steeds lekker!

Ik denk dat ik Duits wel kan toevoegen aan mijn CV, zo goed versta ik het!

Terug op de boot naar het vaste land, beland ik heel toevallig weer naast mijn oosterburen! En ja hoor, ik versta weer alles. Dit is top! De ratel staat nog steeds aan en ze kletsen verder over het uitzicht vanaf de boot, over de zakkende zon, over hun heerlijke vakantie en over de buren in het hotel… Vervolgens wordt er een grapje gemaakt waardoor ik ook stiekem moet lachen. Dit lachen gaat alleen niet stiekem, ik krijg spontaan een ‘big smile’ op mijn gezicht, zo grappig is het. Dat zien zij ook en amicaal als ze zijn beginnen ze ook tegen mij te praten.

*M’n gedachten schieten alle kanten op want ooh wat was ik net nog zo goed in Duits… Ja nu komt het erop aan, het zweet breekt me uit, nu moet ik met een goed antwoord komen! Ik weet wat ik wil zeggen en net als ik vol zelfvertrouwen een antwoord wil geven…
Zie ik vragende gezichten..?

Moeiteloos schakelen zij met mijn Engels mee, antwoorden en… shit!

Duits kan ik ook wel vergeten op mijn CV.

Tschüß
X Mich

“SORRY, WE HAVE NUMBER 24…”

Vakantie…
Een dagje naar het strand…
Heerlijk
RUST!
Denk je…
Je hoeft niet bang te zijn dat je, je gaat vervelen deze dag want entertainment krijg je er gratis bij, zonder dat je ervoor hoeft te betalen..!

Eer je daadwerkelijk op je strandbed ligt, heb je er voor je gevoel al een hele ochtend op zitten. Uitslapen kan je niet dus om 9 uur sta je naast je bed, klaar om naar de bakker te gaan. Na uitgebreid te hebben ontbeten, jezelf ingesmeerd te hebben en in Zuid-Europees tempo het strand te hebben bereikt is het inmiddels 5 voor 12 als je gesetteld bent op je strandbed onder die leuke rieten parasol.

Je ligt nog geen twee tellen of je ontdekt dat je buren op links Engelsen zijn:
“Lucy, darling what do you want to drink?”
Je schiet gelijk 3 meter omhoog want het lijkt alsof hij aan jou bed staat…
In werkelijkheid ligt zij 10 cm naast hem (een parasol verderop), te bakken op haar strandbed… Ook zij schiet omhoog, beduusd kijkt ze om zich heen. Waarschijnlijk geeft de stand van de zon haar de inspiratie voor haar keuze?
Manlief wordt een beetje ongeduldig en wil haar net een aanmoedigend klapje op haar billen geven als ze zegt: “Is it already beer-o-clock?”

Nadat je jezelf weer tot de orde hebt geroepen en weer lekker ligt hoor je:
Darling we take this one, near the sea” …De nog lege parasol op rechts wordt aangevallen. Er komt een Engels stel aangelopen met zoon. Moeder mega dun, strak getrokken en kin omhoog rent voorop met een slome softy van een vent achter haar aan (met een tegenovergesteld postuur). “Can we just take this?
Why not, it’s free darling.
Zoonlief, totaal bleu, wil vooral zo snel mogelijk de zee in. Moeders is al uitgekleed en gaat ook zwemmen…
Darling I want my towel in the sun” roept ze nog net voor ze de looppas inzet.
Blimy it’s hot” hoor ik hem zuchten met het zweet op z’n hoofd. Braaf zet hij haar strandbed in de zon, spreidt alle handdoeken keurig recht… Pakt z’n biertje en ploft op z’n strandbed kijkend naar de zee.

Excuse me sir, this is our umbrella
…Hoort hij van achter zich.
Geërgerd draait hij zich om.
Sorry, we have number 24.
Versuft en in de war, gaat hij zuchtend weer staan. Hij kijkt de twee dames vragend aan.. Die op hun beurt uitleggen dat je bij de strandtent een parasol moet kopen met (of zonder) strandbedden.. Ondertussen komt er ook een beachboy aangelopen, van de strandtent, die dit hele tafereel heeft gadegeslagen!

In paniek begint de Engelsman eerst z’n vrouw te roepen, dat hoort ze natuurlijk nooit dus hij rent naar zee… Hijgend komt hij terug en excuseert zich “just a moment she’s coming…” Hij begint snel en nog steeds in paniek alles op te ruimen. Inmiddels arriveert z’n vrouw, ze snapt er helemaal niks van en vraagt waarom hij aan het opruimen is… Omdat er nog meer zweetdruppels van zijn hoofd naar beneden vallen grijpt de beachboy tactisch in en legt uit hoe het hier werkt.
Ooooh oké, ofcourse! Darling can you also bring me a beer when you’re at the bar? I’ll wait here“…
*Zucht…

“MAMMAAAAAAA, ik moet plassen”
Alsof je in een soap beland bent…

Gelukkig!
Wij zijn er ook nog…

En dat weet het hele strand inmiddels!

Heerlijk dat is zo’n dag op het strand.
X

Happy Holidays…

Voordat je als vrouw zijnde kan beginnen aan je zorgeloze vakantie heb je een hoop to-do’s van je lijst af te vinken..! En dat moet dan allemaal nog f tussendoor.
Zodra de vakantie wat meer in zicht begint te komen kijk je, op een zondagochtend eens uitgebreid in je kast… Shit alleen maar zwart (is heel handig voor werk) maar ja… Na je vakantie vorig jaar zomer had je besloten dat die zomerjurkjes echt helemaal opgedragen waren en onder het motto: ‘Ik heb het hele jaar om nieuwe te kopen gooi ik ze weg.’ …mmmmm het jaar is alweer om.’

Eenmaal dat op je to-do-lijst gezet volgt de rest want ineens zit de vakantie(stress) in je hoofd.

Zonnebrand! Hoeveel tubes? Voor de eerste week factor 50 voor m’n gezicht en decolleté, factor 30 voor de rest en dit bouw je langzaam af naar de laatste week een factor 20 voor de benen en factor 30 voor de rest en aftersun!! Dan ook nog regelmatig smeren dus dat wil zeggen een beste boodschappen lijst! Waterproof mascara, anders heb je helemaal een blote billen gezicht. Klaar? Ohja, teennagels! Uiteraard even lakken in een gezellige kleur!! Maar welke?

Dan het ergste…
Een nieuwe bikini!
Op zich is een nieuwe bikini hebben heel erg leuk maar dat is pas leuk als je die eenmaal hebt! Maar het punt is het traject wat daaraan vooraf gaat…
Op het moment dat je je nieuwe bikini moet gaan kopen zit je met je hoofd nog midden in je werk in een koud en regenachtig Nederland, vakantie lijkt dan al hélemaal mijlenver! Als je jezelf dan eindelijk naar een winkel hebt gesleept en je hebt er aantal geselecteerd komt het passen. Met veel te veel kleren nog aan, in een paskamer waar je je amper kan bewegen.

Als je dan eindelijk alles uit hebt ben je oververhit en plakt alles wat je aantrekt… Dan komt ook de verkoopster nog even kijken en voelen, op zich heel fijn die deskundigheid maar “sorry mevrouw dat m’n rug een beetje plakt” is volgens mij een standaard zin die ze vaker hoort. Als je er eenmaal inzit en je hebt de bikini aan komt de confrontatie met de spiegel… De witheid van je huid weerkaatst via de spiegel in je ogen, je staat daar oververhit in die paskamer en probeert jezelf (met deze bikini) in te beelden op het Portugese strand in je leuke nieuwe zomerjurk met rieten hoed in 30 graden….
“En wat vind je ervan?”
“Uhhhhh ja, leuk…”

Als je dit eenmaal overleefd hebt kan je vakantie dan eindelijk beginnen!! Koffer ingepakt? Dat is elk jaar weer een hele klus om alles erin te krijgen maar met een beetje gewicht erop gaat hij dicht. Top!

Dag 1 van de vakantie, hartstikke vroeg wakker, nu al zin in het strand! Na het ontbijt gaat je nieuwe bikini aan, je leukste nieuwe zomerjurk (eerste indruk is onvergetelijk;), rieten hoed op, leuke slippers aan, je voeten zien er top uit, tas ingepakt en helemaal ingesmeerd kom je aan op het strand! Heerlijk die geur van de zee, het strand en de zon op je huid. Neergestreken op een bedje onder een hele leuke rieten parasol ga je helemaal trots op je handdoek liggen. Als je drie keer gedraaid bent, je boek 3x gepakt en 3x weggelegd, hoed al een keer op en af gezet, bed verzet naar de zon (en dat allemaal onder toeziend oog van de leuke beachboys die je komen redden als je verdrinkt) kijk je eens om je heen…

En wat denk je…
Geen één leuke zwembroek…!

Happy holidays!

X

Romantisch voetbal kijken

Het spel genaamd voetbal of het spel van de liefde? Hierin staan een man en een vrouw lijnrecht tegenover elkaar… Of toch niet?

Zowel de man als de vrouw zitten aan de buis gekluisterd, er valt niet te praten met een vrouw als ze helemaal in de film zit maar ook zeker niet met een man als hij voetbal kijkt! Mannen vinden vrouwen irritant als ze commentaar geven tijdens de wedstrijd maar dat vinden wij vrouwen ook als een man zich bemoeit met een romantische film. Mannen snappen niet wat er leuk is aan de romantiek (snappen er überhaupt niks van…) en taaien af, andersom precies zo!

| 1-1 | Best bizar, twee thema’s die mijlenver uit elkaar lijken te liggen, komen ineens heel dicht tot elkaar. Dat is net als met mannen en vrouwen. Ze zeggen niet voor niks dat de vrouw van Venus komt en de man van Mars… Wie heeft niet dat kleine boekje op de toilet staan? Dat boekje dat nooit iemand leest ook al zit je er weleens langer dan twee minuten…

Maar wij vrouwen geven niet zomaar op dus we gaan door! Dat is dus al | 2-1 | voor onze inzet en wij spelen thuis! Wij bijten ons gewoon vast in dat potje voetbal. Wij zijn namelijk onwijs geïnteresseerd! …In al die voetballers die over het veld lopen. Dat is overigens heel belangrijk en daar let een man totaal niet op. Iemand moet toch bepalen welk team wint als je de spelregels van de liefde toepast. Wij hebben dus exact 90 minuten om 22 spelers te beoordelen en we moeten ook nog opletten als de camera op de bank gericht staat want het is belangrijk dat we al weten wat de mogelijke wissels zullen zijn. Dat kan een heel ander wedstrijd beeld geven. In de spelregels van de liefde heb je altijd twee hoofdrol spelers naast de super mooie, te lieve, te knappe en te intelligente hoofdrolspeelster. Het is maar goed dat zij niet op het veld loopt want dan zijn die 22 mannen + de rest afgeleid en kennen ze ineens de spelregels van het voetballen niet meer… Buitenspel staan bestaat dan niet meer enzo… Daarbij snapt de man thuis, achter de tv, niks van de spelregels der liefde en is hij na 5 minuten al klaargekomen.

Wat betreft die romantische spelregels, er is altijd de (in eerste instantie een tikje saaie) ‘good guy’ waar de hoofdrolspeelster in het begin nooit oog voor heeft en er is de ondeugende lover die de uiteindelijke ‘and we live happily ever after’ constant in de weg loopt. Dat in de weg lopen gebeurt ook nogal eens op het veld… Heel irritant! Daar is dan de scheidsrechter voor. Mmmm die bestaat helaas niet in het spel der liefde… | 2-2 |

Wij laten ons vooral niet afleiden door deze soms verleidelijke acties want ze zijn vaak maar van korte duur. Als het er echt op aankomt wint altijd de ‘good guy’ die ineens ook helemaal niet meer zo saai blijkt te zijn! Ondertussen was hij er altijd (voor haar) als het nodig was, heeft ze hem beter leren kennen en op het juiste moment staat hij z’n mannetje en scoort hij… snoeihard in de kruising!

| 3-2 | !!!

Kortom wij zijn dus eigenlijk heel goed in Voetbal!

Strijd met de vouwfiets…

Wie herkent ze niet:
Mensen die op een veel te kleine fiets fietsen… 10 rondjes moeten trappen in de tijd dat jij op je Hollandse fiets er maar één trapt! Van die fietsen waar het zadel zo hoog staat dat je met je hoofd in de wolken fietst, rugzak om, lampjes aan de tas en helemaal bezweet aankomen op het station… Heerlijk! Maar je kan wel lekker snel de trein in…

Op mijn dagelijkse route naar het station heb ik soms strijd met een vouwfiets… Ik heb strijd, de vouwfiets natuurlijk niet met mij. Ze zeggen weleens dat dingen waar je een hekel aan hebt, je achtervolgen?

Het was maandagochtend, nog een beetje versuft zit ik om half 8 op mijn donkerblauwe Hollandse herenfiets en jaaa hoor.. Kijk wie daar (voor mij) van rechts de straat uit komt, de vouwfiets! Hup tandje erbij en ingehaald! Top, ben in een keer wakker en heb het tempo er ineens lekker inzitten. Ruim 60 slagen eerder arriveer ik bij het station (Pfiew;) terwijl ik bij de kaartautomaat sta zie ik iets in mijn ooghoek… Ik geloof het bijna niet, het is de vouwfiets die het station in fietst!…

Tsja balen ging ik net zo lekker! Snel een kaartje kopen, dan sta ik in ieder geval nog eerder op het perron. De kaartautomaat werkt gelukkig lekker mee, voor de verandering.. Ik ren richting perron, de trap op hopend dat ik nog net eerder ben -de vouwfiets haalt namelijk altijd koffie – ik kom de trap opgerend en alsof ze geheime routes hebben en een turbo op de vouwfiets….

Ze staat er al!!
Grrrr…!